Mówią, że Ljutica Bogdan i Marko Królewicz
spotkali się kiedyś pewnej niedzieli.
Długo każdy mierzy przeciwnika swego -
który zacznie? Czeka jeden drugiego.
„Wiesz, Marku, lepiej, jeśli zawczasu
się rozejdziemy – na pole, do lasu.
Bo gdy po szable sięgniemy, świat się zatrzęsie
i nie wiadomo, kto zwycięzcą będzie.
Lecz tego Marko już nie doczekał,
wesoło na Szarcu przez pole uciekał.
Mówią, że Ljutica Bogdan i Marko Królewicz
spotkali się kiedyś pewnej niedzieli.
Źródło: Oton Župančič "Mehurčki" Mladinska knjiga, Ljubljana1976.
Przekład: Anna Będzińska, Ewa Ziewiec
Kraljevič Marko in Ljutica Bogdan
pravijo, sta se srečala ondan.
Dolgo se merita mrka junaka -
kteri začel bo? Drug drugega čaka.
„Veš kaj, moj Marko, obema bo bolje,
če se razideva – v lozo, na polje.
Da se spopadeva, svet bi se tresel,
kdo ve, kdo živo bi glavo odnesel...”
Tega je Marko komaj dočakal,
s Šarcem vesel je čez polje odskakal.
Kraljevič Marko in Ljutica Bogdan
pravijo, sta se srečala ondan.
Vir: Oton Župančič "Mehurčki" Mladinska knjiga, Ljubljana1976.