Zatamować krew kwiatów i odwrócić ład.
Umrzeć w rzece, umrzeć w rzece.
Słyszeć szczurze serce. Pomiędzy srebrem
księżyca i srebrem mojego plemienia nie ma różnicy.
Oczyścić pole i pobiec na skraj ziemi.
Nosić w piersiach kryształ: słowo. Przed
drzwiami paruje mydło, pożar rozświetlił dzień.
Obejrzeć się, jeszcze raz się obejrzeć.
I zdjąć fartuch. Mak przegryzł niebo.
Chodzić po pustych ulicach i pić cienie.
Czuć dąb, tam gdzie są usta fontanny.
Zatamować krew kwiatów, zatamować krew kwiatów.
Ołtarze patrzą sobie prosto w oczy.
Położyć się na niebieskiej kapuście.
Przekład: Ewa Ziewiec
Ustaviti kri rož in obrniti skladje.
Umreti v reki, umreti v reki.
Slišati podganje srce. Med srebrom
lune in srebrom mojega plemena ni razlike.
Očistiti njivo in steči do roba zemlje.
Nositi v prsih kristal: besedo. Pred
vrati hlapi milo, požar je razsvetlil dan.
Ozreti se, še enkrat ozreti se.
In sleči haljo. Mak je razgrizel nebo.
Hoditi po praznih cestah in piti sence.
Čutiti hrast, kjer so usta vodnjaka.
Ustaviti kri rož, ustaviti kri rož.
Oltarji se gledajo iz oči v oči.
Uleči se na modro zelje.