To sobie raz na zawsze zapamiętaj: najlepsze są te kobiety, które powodują stłuczki, powiedział ze znacząco wzniesionym papierosem w ustach. Stłuczka rozpali kobietę tak, jakby uderzył w nią piorun. Wydaje jej się, że teraz nagle to już koniec i że bez twojej pomocy już się z tego nie wygrzebie. Sam Bóg jej nie pomoże, bo najwyraźniej się na nią uwziął i nie wiadomo jak się nad nią znęca. To jest tak: kobiety, które robią stłuczki, są naprawdę jakieś takie szczególne, zamilkł i mrużąc oczy szukał słów, którymi mógłby tę odmienność opisać. Nienormalne są, rozumiesz, jakby się poddał i próbował ująć to krótko. Zapędzą się, gdzie je oczy poniosą i są przy tym przekonane, że wszędzie mają pierwszeństwo. W tym pędzie nie obchodzi ich świat ani żywa dusza, dopóki oczywiście znowu w coś nie uderzy…
Może są po prostu niezręczne, zauważyłem.
Wiedziałem, że o tym też nie masz pojęcia, usiadł z rezygnacją. Mówię ci o babach, które są naprawdę w porządku i tylko z nimi się właściwie opłaca, cicho mlasnął, jakby miał między zębami stary olej. Tylko z nimi możesz się znaleźć na fali, która podniesie cię z całego tego gówna. Tylko tak możesz naprawdę podróżować, nie głowiąc się dokąd cię niesie i jak to się wszystko skończy…
Tłumaczenie: Ewa Ziewiec
Le to si enkrat za zmeraj zapomni: najboljše so, ki delajo karambole, me je podučil z značilno dvignjeno cigareto v ustih. Karambol prismodi žensko, kot bi udarila strela. Zdi se ji, da pa je zdaj kar naenkrat vsega konec in da se brez tvoje pomoči sploh ne bo izvlekla. Sam bog ji namreč ne bo pomagal, saj se je očitno celo spravil nad njo in jo kdo ve zakaj maltretira. Pa tudi tako je: babe, ki delajo karambole, so resnično neke posebne ženske, je pomolčal in žmirkajoč iskal besede, s katerimi bi to različnost opisal. Usekane so, razumeš, je tudi že kar nekako obupal in skušal opraviti na kratko. Zaženejo se ti v tri krasne in so ob. tem prepričane, da imajo povsod prednost. Ne zmenijo se za svet in živega boga v tem diru, dokler seveda potem spet ne poči …
Morda pa so le nierodne, se mi je zdelo.
Vedel sem, da tudi o tem nimaš pojma, se je obupan sesedel. Pravim ti vendar o babah, ki so res prave in s katerimi se edino še splača, je priduženo zažvečil, kot bi mu šlo med zobe staro olje. Le z njimi se še lahko kdaj znajdeš na valu, ki te dvigne iz vsega dreka. Le tako lahko res potuješ, ne da bi si razbijal glavo, kam te odnaša pa kako se bo vse skupaj končalo …
Petelinji zajtrk, Feri Lainšček, Študentska založba, Ljubljana 2006, s. 20