Vlado Žabot

Vlado Žabot urodził się w roku 1958 w miejscowości Šafarsko przy Razkrižju na północnym wschodzie Słowenii. Ukończył filologię słoweńską i literaturę porównawczą w Lublanie, gdzie mieszka i pracuje jako publicysta i literat. Jest inicjatorem i organizatorem corocznej nagrody Kresnik dla najlepszej słoweńskiej powieści. W roku 1996 otrzymał nagrodę im. Prešerna, rok później zaś nagrodę Kresnik. W latach 2003-2008 był przewodniczącym Towarzystwa Pisarzy Słoweńskich.

W prozie Žabota widać inspiracje mistyką krainy nad rzeką Murą, z jej obrazem tonących we mgle starych młynów i promów rzecznych, krainę zdeprawowaną, nieuprzemysłowioną i niezurbanizowaną. Obraz ten jest natchnieniem dla licznych pisarzy, muzyków i reżyserów. Z tych terenów oraz ze starego dziedzictwa ludowego Žabot czerpie motywy do swoich często mrocznych utworów z pogranicza mitologii.
Dotychczas wydał pięć powieści: Stari pil (1989), Pastorala (1994), Volčje noči (1996, 2004), która w roku 2000 wydana została w przekładzie na język niemiecki, Nimfa (1999) i Sukub (2003), oraz zbiór opowiadań Bukovska mati (1986).
Pisze również prozę dla dzieci: Pikec in Puhec iščeta Mihca (1990) oraz Skrivnost močvirja Vilindol (1994).

Przekład: Ewa Ziewiec

Vlado Žabot

Vlado Žabot se je rodil leta 1958 v Šafarskem pri Razkrižju, na severovzhodu Slovenije. Doštudiral je slovenščino in komparativistiko v Ljubljani, kjer živi in dela kot publicist in samostojni književnik. Je pobudnik in organizator vsakoletne nagrade za najboljši slovenski roman Kresnik. Leta 1996 je prejel nagrado Prešernovega sklada, naslednje leto pa nagrado kresnik. Med leti 2003 in 2008 je bil predsednik Društva slovenskih pisateljev.

Njegova dela vedno znova zajemajo iz mističnosti pokrajine ob Muri, ki predstavlja inspiracijo tudi za številne druge pisatelje, glasbenike in filmarje. Gre za ravninsko pokrajino ob Muri, posejano s starimi mlini na vodi, splavi in meglicami, socialno deprivirano, neindustrializirano, neurbanizirano. Iz tega okolja in iz starega ljudskega izročila črpa Vlado Žabot motive za svoja pogosto temna mitološka dela.
Doslej je izdal pet romanov – Stari pil (1989), Pastorala (1994), Volčje noči (1996, 2004), ki so leta 2000 izšle v nemškem prevodu, Nimfa (1999) in Sukub (2003) – ter zbirko kratkih zgodb Bukovska mati (1986).
Piše tudi prozo za otroke: Pikec in Puhec iščeta Mihca (1990) ter Skrivnost močvirja Vilindol (1994).