Urodził się 23. stycznia 1878 r. w Vinci.
Zmarł 11. czerwca 1949 r. w Lublanie.
Dzięki twórczości Otona Župančiča słoweńska poezja osiągnęła nowy wymiar; jest on także pierwszym modernistycznym poetą młodego pokolenia. Lata swojej młodości spędził w Białej Krainie. Był jednym z nielicznych słoweńskich twórców, któremu bieda była obca. W późniejszych latach mieszkał w Paryżu, gdzie poznał wielkomiejskie życie i z bliska mógł obserwować gwar europejskiego środowiska kulturalnego. Podczas studiów w Wiedniu utrzymywał kontakt z Cankarem, a w Lublanie najchętniej przyjeżdżał w odwiedziny do Murnu. Osobiste kontakty utrzymywał także z licznymi ojczystymi i zagranicznymi twórcami. Bardzo dużo tłumaczył z niemieckiego, francuskiego, włoskiego, hiszpańskiego, rosyjskiego i macedońskiego. Przełożył piętnaście szekspirowskich dramatów. W czasie drugiej wojny światowej brał udział w nielegalnym ruchu narodowowyzwoleńczym i pisał wiersze pod pseudonimem Anton Pesnik. Po wojnie sprawował wysokie stanowiska w zgromadzeniu ludowym; otrzymał honorowy tytuł „ludowego artysty” oraz honorowy doktorat uniwersytetu w Lublanie.
Utwory:
Čaša opojnosti, Čez plan, Samogovori, V zarje Vidove, Zimzelen pod snegom;
dramaty: Veronika Deseniška, Slehernik;
dla dzieci: Pisanice, Lahkih nog naokrog, Sto ugank, Ciciban, Ciciban in še kaj.
Źródło: Berta Golob "Znani obrazi"; Mladinska knjiga, Ljublana 1985
Tłum.: Anna Mackiewicz
Rojen 23.1.1878 v Vinici.
Umrl 11.6.1949 v Ljubljani.
S poezijo Otona Župančiča je slovensko pesništvo doseglo nov vrh; Župančič je tudi prvi slovenski moderni mladinski pesnik. Zgodnja leta je preživel v Beli krajini. Bil je eden redkih slovenskih ustvarjalcev, ki se mu ni bilo treba ubadati z revščino. Dalj časa je živel v Parizu, kjer je spoznal življenje velemesta in je lahko od blizu opazoval umetniško vrvenje evropskega kulturnega središča. Med študijem na Dunaju se je veliko družil z Ivanom Cankarjem, v Ljubljani pa je najraje zahajal na obisk k svojemu »batjušk« Josipu Murnu. Osebne stike je imel še z mnogimi domačimi in tujimi ustvarjalci. Veliko je prevajal iz nemščine, francoščine, italijanščine, španščine, ruščine in makedonščine. Prevedel je petnajst Shakespearovskih dramskih del. Med drugo svetovno vojno je ilegalno sodeloval z narodnoosvobodilnim gibanjem in pisal pesmi pod psevdonimom Anton Pesnik. Po vojni je opravljal visoke dolžnosti v ljudski skupščini, prejel je častni naslov »ljudski umetnik«, postal je tudi častni doktor ljubljanske univerze.
Delo:
Čaša opojnosti, Čez plan, Samogovori, V zarje Vidove, Zimzelen pod snegom;
drami: Veronika Deseniška, Slehernik;
za mladino: Pisanice, Lahkih nog naokrog, Sto ugank, Ciciban, Ciciban in še kaj.
Vir: Berta Golob "Znani obrazi"; Mladinska knjiga, Ljublana 1985